"هیچ" بر درگاه او هم می خرند

(حکایت مرد بت پرستی که بت را خطاب می کرد و خدا خطابش را لبیک می گفت)

 

 

یــــک شـــبــی روح الامـــیــن در ســــدره بــود          بـــانــــگ لــبــیـــکـــی ز حـــضـــرت می شنـود

بـــنـــــده ای گــــفـت ایـــن زمان می خواندش          مــــی نـــدانــم تا کـــســـی مــــی دانــــدش؟

ایــــن قـــدر دانـــم کـــه عــــالـــی بنده ایست          نـــفـــس او مـــرده اســـت، او دل زنـده ایست

 

خـــــواســــت تـــــا بـــــشــناسد او را آن زمان          زو (از او) نـــگـــشـــت آگـــاه در هــفت آسمان

در زمــیـــن گــــردیــــد و در دریـا بـــگــــشـــت          بــــار دیــــگر گــــرد عــــالـــم در بـــگــــشـــت

هم ندید آن بـنـــده را، گــــفــــت: ای خـــدای!          ســـــوی او آخــــــر مــــرا راهــــی نــــمـــــای

 

حـــق تـــعـــالـــی گـــفــــــت: عـــــزم روم کن          در مـــیـــان دیـــر (عبادتگاه) شـــو، مـعلوم کن

رفـــت جـــبـــریـــیـــل و بـــدیـــدش آشـــکـــار          کــان زمــــان مـــی خـــوانـــــد بـــــت را زار زار

جـــبـــریـــیـــل آمـــد از آن حـــالـــت بـه جوش          ســــوی حــضـــرت بــــــازآمــــــد در خـــــروش

 

پـــس زفـــان بـــگـــشـــاد، گـفـت: ای بی نیاز          پـــرده کـــن در پــــیــــش مــــن زیـــن راز بـــاز

آنـــکـــه در دیــــری کــــنــــد بـــت را خــطــاب          تـــو بــــه لـــطـــف خـــود دهـــی او را جــواب؟

 

حـــق تـــعـــالی گـــفت: هست او دل ســیـاه

مـــی نــــدانــــد، زان غـــلــط کـــردســــت راه

 

گـــر زغـــفلت ره غــلط کرد آن سقط (خطاکار)

مـــن چــــو مــی دانــم، نــــکـــردم ره غــلــط

 

هـــم کـــنـــون راهـــش دهـــم تـــا پـیـشـگاه          لـــطف مـــا خـــواهـــد شـــد او را عـــذر خواه

ایـــن بـــگـــفـــت و راه جــانــش بـــرگـــشــاد          در خـــــدا گــفـــتـــن زفـــانـــش بـــرگـــشــاد

تـــا بــدانـی تــو کــه ایـن آن ملـت (دین)ست          کانچه (که آنچه) اینجا می رود بی علت ست

 

گــــر بــــریــــن درگــــه نــــداری هـــیـــچ تــو

"هــیــچ"، نــیــســت افــکــنــده، کمتر پیچ تو

 

نـــه هـــمـــه زهـــد مــســلــم مــی خــرنــد

"هــیــچ" بـــر درگــــاه او هــــم مــی خــرنــد

 

 

 

منبع: منطق الطیر

((مقامات طیور))

شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری

 به اهتمام سید صادق گوهرین

---------------------------------

سدره: درخت کُنار است بالای آسمان هفتم که منتهای اعمال مردم است و آن را سدرةالمنتهی گویند و حد رسیدن جبرییل همانجا است.

هیچ، نیست افکنده: در درگاه خداوند "هیچ" هم افکنده نمی شود.

/ 7 نظر / 36 بازدید
محمد مهاجری

سلام مهندس جان چطوری رو نکرده بودی این وبلاگو؟ با اجازه در لیست دوستان آدرس وبلاگت ثبت شد خیلی بلاگ تر و تمیز و با کلاسیه امیدوارو موفق باشی

آدم

سلام " احتمالا خدا وجود نداره..پس نگران چیزی نباش و از زندگی لذت ببر"

رضاپارسی پور

سلام دوست عزیز...باغ باران دعوتی.منتظر و ممنونتم.[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

محمد حسین ابراهیمی

روزگار تخمی نگارنم فیلتر شد و به روزگار تخمی تر سرگرداني ام بازگشتم در www.sargardan.persianblog.ir با .... و .... و تحلیلی بر شعر قاب شکسته ی طیبه ی نیکو / و خدایی که نیست

جشنواره شعر دانشجویان و طلاب

سلام معاونت فرهنگي و اجتماعي وزارت علوم، تحقيقات و فن آوري برگزار مي کند نخستين جشنواره ملي شعر دانشجويان و طلاب با توجه به اينکه هيچ محدوديتي در قالب ، موضوع و تعداد اثر وجود ندارد،دبيرخانه جشنواره پذيرايي آثار شاعران گرامي در موضوع و قالب هاي مختلف خواهد بود. آثار پس از دريافت تفکيک شده و در بخش هاي مجزا داوري خواهد شد. مهلت ارسال آثار : 5 اسفند ماه 1389 به 20 اثر برگزيده کمک هزينه عمره مفرده اهدا خواهد شد. علاقه مندان مي توانند آثار خود را از طريق آدرس پستي، پست الکترونيکي ، کامنت خصوصي در وبلاگ و يا از طريق نمابر به دبيرخانه جشنواره ارسال نمايند. نشاني دبيرخانه:قم.خيابان شهيد فاطمي(دورشهر)نبش کوچه 28 مجتمع بعثت واحد 14. کدپستي 66359- 37156 دبيرخانه جشنواره ملي شعر دانشجويان و طلاب poemfestival@yahoo.com / shear@ iusfestivals.com : پست هاي الکترونيکي نمابر: 7839398-0251 براي کسب اطلاعات بيشتر به آدرس http://poemfestival.blogfa.com مراجعه فرمائيد.

مجید

سلام اگه میشه مفهوم کلی شعر روهم بنویسید ممنون میشم.