باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ / گر کافر و گبر و بت‌پرستی باز آ / این درگه ما درگه نومیدی نیست / صد بار اگر توبه شکستی باز آ - ابوسعید ابوالخیر

دیوانه
نویسنده وبلاگ : حمیدرضا عابدینی                                                                                      روز جمعه ۳۱ خرداد ۱۳۸٧   |  ساعت ۱۱:۱۱ ‎ب.ظ
 

 

 

یکی دیوانه ای آتش برافروخت

در آن هنگامه جان خویش را سوخت.

همه خاکسترش را باد می برد

وجودش را جهان از یاد می برد.

 

تو همچون آتشی، ای عشق جانسوز

من آن دیوانه مرد آتش افروز.

من آن دیوانه ی آتش پرستم

در این آتش خوشم تا زنده هستم.

بزن آتش به عود استخوانم

که بوی عشق برخیزد ز جانم.

 

خوشم با اینچنین دیوانگی ها

که می خندم به آن فرزانگی ها.

 

به غیر از مردن و از یاد رفتن؛

غباری گشتن و بر باد رفتن؛

در این عالم سرانجامی نداریم

چه فرجامی؟ که فرجامی نداریم.

 

لهیبی همچو آه تیره روزان،

بساز ای عشق و جانم را بسوزان

بیا آتش بزن، خاکسترم کن

مسم، در بوته ی هستی زرم کن.

 

 

 

شاعر: فریدون مشیری

منبع: کتاب گناه دریا

 ---------------------------------

هنگامه: معرکه؛ شور و غوغا، داد و فریاد.

عود: چوب

فرجام: پایان


 


comment نظرات ()